Spamboty zalewające blogowe komentarze piszą coraz lepiej po polsku. Ich komentarzy nie da się od razu odstrzelić, należy już się w nie wczytać. Kwestią czasu jest, aż zaczną pisać poprawną polszczyzną.
Medialny obiekt zamknięty
4
Category Archives: tech
Czy roboty mają osobowość i uczucia?
Cytat
In a recent posting I raised the possibility that a system that simulates a brain at a deep level may, to all appearances, have consciousness and feeling. For instance, a robot of the future could appear to be a human being, both physically and behaviorally, but have no protoplasm. Its brain, say, simulates a human brain at a deep level but, once again, can be distinguished in some physical way from natural wetware. Under these conditions I, once again, offer that there would be no compelling reason (as usual barring some fundamental new discovery about reality) not to regard the robot as possessing true consciousness and feeling.
za pomocą The Personhood of the Technologically/Differently Sentient.
„A myślałam, że to my jesteśmy mainstreamem”
Notatka poboczna
W 1997 roku Ericsson wprowadził na rynek pierwszy smart phone. 10 lat później, w 2007 roku Apple z pierwszym iPhonem zaczęło erę smartfonów. O tym, jak bardzo zmieniło to wszystko dookoła piszemy od co najmniej 2011 roku.
Rok 2013 – temat dociera do tak zwanych blogerów technologicznych.
„A myślałam, że to my jesteśmy mainstreamem” – skwitowała to jedna ze znajomych autorek.
Era oświecenia cyborgów
Żyjemy w epoce uzależnienia od inteligentnych urządzeń i cyborgizacji. W latach 80 twórcy mangi mówili o Duchu w Maszynie, ale nawet to przestało być aktualne. To czasy duszy rozproszonej i klastrów osobowości.
50 rzeczy, których pozbawiła nas technologia
Obrazek
Pierwsze ofiary cyber wojny – modelki
Brytyjski serial Doctor Who zaczynał się od sceny, w której plastikowe manekiny zaczęły atakować ludzi. Z kolei w Dickowskim „Czy androidy marzą o elektrycznych owcach” androidy zajmowały powoli miejsca ludzi na ziemi. To wymysły futurystów i pisarzy science fiction. Jak wygląda teraźniejszość?
Czytaj dalej
Klęska urodzaju – gdzie pchnąć słitfocię kotka?
Cytat
Given the proliferation of options, how should I document this cat?
For some, though certainly not everyone, this question is becoming increasingly difficult to answer. The most obvious answer is “don’t document that cat. Enough already.” I’m with you. I’m concerned about how social media documentation changes experience [see here, here, here, here]. I think there is good reason for why these types of documentation proliferate: most importantly, to be on social media in all its various forms is, for many, to exist. PJ Rey does an excellent job at explaining why it’s not so easy to just opt-out of all of this. In any case, this is not a post about whether this expansion in the ways of documentation is a good thing, but asking if there is a cognitive limit to all of this. So, again: How should I document this cat lying next to me?
Is she documented textually, in a tweet, or a Facebook status? Is it a photograph, and if so, with a nicer camera or with my smartphone? Instagram? Facebook? Or perhaps this is better a Snapchat, self-deleting and shared with one person? Or maybe a Lytro photograph that allows the viewer to change the focus after the fact, shifting the emphasis at will from her face to her tail? Or perhaps her tail-wagging is best captured in a soundless moving GIF using the popular GifBoom app? Or maybe make a Vine, the current “hot” app we may or may not be talking about a month from now that allows for short, quick-cut, looping videos. Many of these apps will come and go, but what is important is that photographs, video, text, and audio are being recombined in different ways for different audiences, putting a heavy load on our documentary consciousness.*
za pomocą Documentary Oversaturation » Cyborgology.
Techno-dystopie
Cytat
Ciekawa sprawa – twórcy i techno-utipiści wierzący w pozytywny wpływ rozwoju technologicznego na nasze życie zaczynają zmieniać zdanie. To już kolejny zaobserwowany przeze mnie przypadek.
Czyżby po zachłyśnięciu się osobliwością, pozytywnym zaćpaniem się technologią przyszedł czas na zjazdy, walkę z uzależnieniem i smutnymi brakami środków na koncie bankowym?
…the way Google translator works, for instance, is a graphic example of how a giant just takes (or “appropriates without compensation”) and monetizes the work of the crowd. “One of the magic services that’s available in our age is that you can upload a passage in English to your computer from Google and you get back the Spanish translation. And there’s two ways to think about that. The most common way is that there’s some magic artificial intelligence in the sky or in the cloud or something that knows how to translate, and what a wonderful thing that this is available for free.
“But there’s another way to look at it, which is the technically true way: You gather a ton of information from real live translators who have translated phrases, just an enormous body, and then when your example comes in, you search through that to find similar passages and you create a collage of previous translations.”
“So it’s a huge, brute-force operation?” “It’s huge but very much like Facebook, it’s selling people [their advertiser-targetable personal identities, buying habits, etc.] back to themselves. [With translation] you’re producing this result that looks magical but in the meantime, the original translators aren’t paid for their work—their work was just appropriated. So by taking value off the books, you’re actually shrinking the economy.”
za pomocą What Turned Jaron Lanier Against the Web? | Arts & Culture | Smithsonian Magazine.
Polska Wikipedia ssie
Psiakość! Polskiej Wikipedii nie należy ufać. Serio.
Agorę widzę
Cytat
Na GamesIndustry.biz wywiad z Danem Hsu – byłym naczelnym EGM – swego czasu jednym z najważniejszych pism o grach wideo w USA.
„Even Ziff-Davis media, they didn’t do well because they were so focused on print, even when their online was becoming prevalent. They weren’t as aggressive as a new company that was online-only would be in that space. Print was still making them money, these are brands they’ve invested heavily in, these are properties they’ve had for a long time. It’s hard for these old-school companies to give that up really quickly, be very mobile about these decisions and move right into online. At Ziff-Davis, for example, we knew we had to get into online, we put money into 1Up, we built 1up.com. You could still tell we didn’t want to give up on print, we just never gave online the same kind of chance as say a company like IGN did, which was 100 percent online. The IGNs and GameSpots of the world have no print properties to bog them down.”
Games media’s big challenge: „It’s hard to monetize all the content” | GamesIndustry International.
Starego EGM już nie ma. Ziff-Davies zamknął, potem odsprzedał prawa komuś innemu, kto ponownie pismo wydaje. Nie wiem czy z jakimiś sukcesami. 1UP też zostało sprzedane i straciło dużo na znaczeniu.
I tak to czytam i widzę Agorę.
Pomysł na startup miałem, ale MS był szybszy – czyli I Love Skydrive
Lubię Worda. Serio. Wiem, że nie wykorzystuję pewnie 1/100 jego funkcji, ale jest to mój domyślny edytor tekstów. I mówię to jako makjuzer. Pages i pakiet Appla ssie. A ze Skydrivem to już w ogóle bajka.
Seks w kosmosie – da się?
Cytat
Why is space a terrible place for sex? Sexual desire is likely to be curbed by the physiological effects of space flight, such as space adaptation syndrome (onset within 2 hours, and persisting up to a week, experienced by 2/3 trained crew and 85% of those less well trained; includes headache, nasal congestion, dizziness, nausea, vomiting without warning); anxiety about the dangers of space, busy work schedule, lack of privacy. Male rats experience a decrease in testosterone levels (to less than 20% normal) and this is likely true also for human; anemia, fluid loss, reduced autonomic nervous system function, especially sympathetic tone (needed for climax in both men and women); reduction bone and muscle mass; sex in space may require significantly more energy and higher risk of fractures.
Sex in Space: How Do We Manage To Do It? | Book View Cafe Blog.
Jest, jest mój Kindle Paperwhite!
No i jest – mój trzeci Kindle w życiu przybył. Jest super, ale brakuje mu jeszcze jednej małej rzeczy.
Mierzenie czasu do końca rozdziału
Notatka poboczna
Mierzenie czasu do końca rozdziału w Kindle – ta funkcja mnie rozbroiła. To takie proste i takie przydatne, że serio dziwię się, że pojawiło się dopiero teraz i jak ja mogłem bez tego żyć. Człowiek bierze książkę, patrzy ile do końca rozdziału i ocenia czy jest sens zaczynać, czy nie. No chyba, że powieść na tyle wciągająca, że można się gdzieś spóźnić.
Kindle mnie nadal fascynuje – jeden z najlepszych gadżetów, jakie możecie sobie kupić.
A już niedługo przyjedzie do mnie mój paperwhite!
„Prawdziwe życie” bez Facebooka to iluzja
„Czyż to nie cudowne – móc spocząć na Facebookowym cmentarzu (o ile takowy istnieje?), by zaraz potem „zmartwychwstać”? I znów cieszyć się prawdziwym życiem” czytam sobie na blogasku Tok FM. Modnie teraz wypisywać się z fejsa, po to by odzyskać swoje wyimaginowane życie.
Zniekształcenie poznawcze 